hei... við vorum ýkt góð þegar við keyptum miðana til íslands. fórum á icelandair-skrifstofuna á strikinu og töluðum þar við danska konu, og þar gengum við frá pöntununum okkar og borguðum, á dönsku! við skráðum okkur m.a.s. í e-n vildarklúbb... á dönsku! ekkert smá klár! konan sem afgreiddi okkur var líka 1000 sinnum betri en margar heima sem hafa unnið við þetta of lengi og tapað allri þjónustulund. hún er sko uppáhalds ferðaskrifstofukonan okkar.

við gerðum heljarinnar innkaup í dag, keyptum alveg fullt fullt af farmiðum. við keyptum flug heim til íslands, ég flýg heim 11. nóvember og stebbi 20. desember, dvöl mín hér er sem sagt hálfnuð, ótrúlega ótrúlegt.
svo keyptum við farmiða til prag... brottför kl. 16:45... á morgun!!! jújú, ákváðum bara í gær sunnudag, að skella okkur til prag á morgun þriðjudag. fengum ferðina á skid og ingenting, hótel og ferðin þangað á ca. 14 þúsund isk. ferðin þangað er reyndar 18 tíma rútuferð... hehe... en við endum í prag... jei! svo komum við heim á sunnudaginn. eins og pabbi sagði "já það er gott að vera námsmaður í dag!". við erum orðin ýkt spennt, vitum samt eiginlega ekkert hvað við eigum að gera þarna. allar hugmyndir eru vel þegnar... góðar og slæmar. en við ætlum bara að hafa það gott... og kannski drekka smá öl, getum ekki farið að slá slöku við þar.

sigrún tengdó hringdi í okkur um daginn til þess að segja okkur það að laufey frænka stebba, mamma hjördísar, væri á leiðinni til köben í stutta heimsókn. sigrún ætlaði að athuga hvort það væri e-ð sem við óskuðum okkur og hún gæti þá sent með laufeyju. erfið spurning... ef maður á eina ósk, hvers óskar maður sér? ég var ekki í neinum vafa... ss-pylsusinnep og lifrapylsukepp! ég er búin að bíða svo spennt síðan okkur barst þetta símtal... pakkann fengum við svo áðan... jei! sinnep og lifrapylsa í morgunmat hjá okkur... eða... en þetta var alveg frábært. get ekki beðið eftir því að elda pylsur og fá með þeim alvöru pyslusinnep, og að elda grjónagraut og hafa með honum kalda lifrapylsu... ööööömmmmm. takk sigrún og laufey (",)

já ég skal segja ykkur það...
vorum að koma úr bíóferð með hjördísi frænku stebba, daða, ólöfu, ástu, hönnu og huga af myndinni "lilja 4-ever"... get bara sagt: heeeví dúúútí. alla vega... eftir bíóið fórum við á staðinn skarv, hinn alræmda bar þar sem töskunni minni var hnuplað, ætluðum að freista þess að þrjóturinn hefði kannski skilað e-ju af dótinu mínu. þarna inni voru bara to mennesker, barkonan og fullur gamall kall. við sögðum þeim söguna okkar og konan fór og leitaði... ekkert fannst... buuuuuuuu. við ákváðum að prófa að hringja í símann minn sem var í töskunni minni og athuga þannig hvort við myndum heyra hringinguna. stebbi hringdi og við fórum öll bak við. "du ru ru ruuuu ruuuuuuu..." (beverly-hills-90210-lagið). jeeeeiiiii... det er min telefon! við gengum á hljóðið og viti menn... e-s staðar uppi og bakvið, vel falin, var taskan mín! með símanum mínum! með kreditkortinu mínu! með lyklunum mínum! með meikinu mínu! með strætókortunum okkar! og öllum peningnum, það var ekki búið að taka krónu! ég varð svo glöð, og er ennþá svo glöð!
fatta þetta samt ekki alveg. veskinu var stolið, alveg pottþétt sko, svo hefur þjófurinn bara skilað því, án þess að taka neitt. fannst honum veskið mitt ljótt eða? alla vega... ég er í 7. himni! og búin að taka dani í sátt. jeeeeiiiii!!!

hei... búin að bæta við kommentum á síðuna. endilega allir að kommenta. maður þarf ekki að kunna neitt í heimasíðugerð í dag, maður stelur þessu bara! kommentakerfið er í boði www.haloscan.com. jeeeee...

"bank, bank, bank... Bank, Bank, Bank,... BANK, BANK, BANK, BANK!!!!!!!!!". Vá, voða er einhver óþolinnmóður að banka á hurðina hjá okkur. Við vorum bæði steinsofandi enda "morgunn" á okkar mælikvarða. En þar sem ég var nú vaknaður og það leit ekkert út fyrir að bankinu ætlaði að linna ákvað ég að rölta niður og opna. Og gvöð minn góður, heldurru að það hafi ekki verið votta vinir okkar! Ég var alveg grautfúll og syfjaður þannig ég leyfði þeim ekki að klára setninguna heldur sagði þeim að koma seinna og lokaði hurðinni og skreið loks aftur upp í rúm. Smá mistök samt að segja þeim að koma seinna, hehe : /. Nú svo kíkti ég í póstkassann þegar ég hafði náð rænu á nýjan leik og viti menn, þar biðu okkar tvær votta bækur! Metsölu titlarnir "Is Thera a Creator. Who Cares About You?" og "Life - How did it get here? By evolution or creation?". Jæja alla veganna kominn með meira efni til að glugga í þegar ég tefli við páfann. Er orðinn frekar leiðir á IKEA vörulistanum, hann er svoldið einhæfur.
Svo ákváðum við að vera grand og panta okkur pizzu til að reyna að kæta okkur eftir atvik gærkveldsins. Við fundum einhvern aumann matseðil sem við höfðum fengið í póstkassann um daginn og ákváðum að prófa að panta þaðan. Þegar pizzurnar loksins komu, 30 mín á eftir áætlun, voru þær kaldar og við fengum 2 lítra af slóvensku kóki með!!! Æ skítt með það, þetta var betra en ekkert.

í tilefni þess að ég skilaði java-teikniforritinu mínu í gær, skunduðum við stebbi niður í bæ, mæltum okkur mót við baldur og pawel (sem er hérna í stuttri heimsókn, á leiðinni til þýskalands), ástu og jenna og kidda, adda og kjartan. við hittumst á the moose sem selur svo ódýran bjór. það var rosa gaman. ég og kiddi fórum á barinn, ætluðum að fá okkur bjór og skot. ég pantaði bjórinn, kiddi pantaði skotin... "tre snaps... hvad som helst, tak". hélt hann væri að grínast! barþjónninn fór e-ð bak við, ætlaði að finna e-ð alveg virkilega ógislegt... sem tókst! hún kom fram með óopnaða flösku (sem hefur ábyggilega verið til þarna mjöööög lengi, ekki það vinsælasta) af álaborgar ákavíti!!! manóman. svo var það bara skål! alveg fyndið... og óóóógislega vont. jæja, been there, done that. það var mjög gaman að hitta ástu og jenna, erum búin að vera á leiðinni að hittast alveg ógnarlengi, eða síðan við komum til danaveldis. kidda fannst fyndið að eiga heima á eyrarbakka... okkur ástu þótti það ekki. hann sagði okkur að hann hafi einu sinni átt heima á selfossi, á e-rri man-ekki-hvað-heitir-götu... "já þar sem skítamóralsgæjarnir eiga allir heima" (eða áttu...) sagði ásta þá. "fyrst maður er að búa á selfossi þá er eins gott að gera það bara almennilega" svaraði kiddi þá. ég var í hláturskasti... alveg að taka selfoss með trompi.
svo fóru ásta og jenni heim og við hin ætluðum að fara á e-n bar sem spilaði víst skemmtilega tónlist, skildum við baldur og pawel, þeir voru hjólandi. á leiðinni á þennan stað stoppuðum við á diskótekinu skarv, þar sem færeyingur var að vinna í hurðinni... alveg yndislegur maður. við erum búin að læra að segja "törrúr fískúr" af færeyingunum hér á kollegi-inu, og spurðum hann hvort hann borðaði törrúr fískúr... maður verður nú að nota orðaforðann sem maður hefur... hehe... okkur fannst við a.m.k. vera mjög flott. þá sagði hann "du mener hardfískur"... jújú... hann var flottari, kunni íslensku! alla vega... þarna inni vara mjöööög vond tónlist og aðeins tveir grænlendingar að dansa við cotton-eyed-joe. okkur fannst það svo fyndið. ég og kjartan tókum dans-session þar sem við vorum að líkja eftir dansi þeirra... ég var í hláturskasti. við gjörsamlega kveiktum í dansgólfinu. svo kom e-ð par sem var að dansa svona... æi, svona samkvæmisdansa eða soleiðis. þar sem ég og stebbi erum ýkt góð í soleiðis vildum við líka, þurftum sko að vera flottust. stebbi fór úr jakkanum og lagði hann frá sér, ég lagði töskuna mína einnig frá mér, og við dönsuðum í 2 mínútur. eftir rosalegt fred-og-ginger-dæmi tók stebbi jakkann sinn upp og ég ætlaði að taka töskuna mína... en hún var horfin! það hafði e-r stolið töskunni minni!!! þetta var nýja john roccha pæjutaskan mín sem mamma var nýbúin að gefa mér. í henni var meikið mitt, lyklarnir mínir, strætókortin okkar, ca. 400 dkr (ca. 5.000 ikr), kreditkorið mitt og síminn minn. þetta var ömurlegt... ég fór á algjöran bömmer og varð ýkt lítil. þar sem stebbi var veskislaus vorum við föst niðri í bæ, peningalaus, strætókortslaus og ég átti nú engan síma. þetta var ýkt leiðinlegt allt saman. strákarnir voru alveg yndislegir, þótti þetta nær leiðinlegra en mér. kjartan reyndi að stappa í mig stálinu með því að segja mér söguna af því þegar hann var rændur fyrir stuttu síðan á eastergade... með hníf! sjitt... ég væri flogin heim með taugaáfall og beint í áfallahjálp! alla vega... strákarnir lánuðu okkur pening og við tókum strætó heim á lyngbystation og leigubíl þaðan á kollegi-ið, þurftum að skilja hjólin okkar eftir þar því þau voru læst... og ég lyklalaus. núna á ég sem sagt engan síma... leiðinlegt! ekki það að það hafi alltaf e-r verið að hringja í mig... samt leiðinlegt! og taskan sem mamma gaf mér... ooohhhh... og kreddarinn minn. man, ég er alveg fúl að rifja þetta upp.
jæja... fer alveg að komast yfir bömmerinn. samt er ég alveg fúl út í dani núna.

ég fékk líka ýkt skemmtilegan tölvupóst í gær frá kristínu... netið var e-ð í klessu og ég gat því ekki sagt frá því þegar ég var sem mest upp með mér. ég á bestu vini í heimi!

ég gerðist algjör vitleysingur í dag. á að skila teikniforriti í java á morgun, en gaf skít í það og við stibbi fórum í lyngby storcenter að "skoða". það endaði með því að við "skoðuðum" jakka á stibba, kápu á mig, tvo boli á mig og tvo boli á hann. svo "skoðuðum" við líka miða á sigur-rósar-tónleika sem verða 21. október. alltaf gaman að fara í bæinn og "skoða". en aftur í java-fjör... voða mikið að gera... nýbúin að fá umhverfisverðlaunin og soleiðis...

ég var að fá svo yndislegan tölvupóst frá þórhildi. fyndinn draumur... hehehe... gott að vita af því að manns er saknað. ég elska ykkur líka alveg endalaust og sakna... kringum jörðina og til baka. vildi að þið væruð hjá mér... því hér er svo yndislegt. ég fékk alveg tár í augun þegar ég las bréfið. en þórhildur, þú veist hvað ég er mikið vússss...

...og bjór Rut, ekki gleyma bjórnum...

hver vill eiga stebba? hann angar af hval, harðfisk og banana-dumle... allt í einu! er að spá í að láta hann sofa... hmmmm... niðri á eldhúsborði.

Ég verð bara að koma minni hlið á votta-sögunni á framfæri. Þannig var að ég rölti út á eldhús að gera eitthvað sniðugt og svo á leiðinni til baka sá ég hvar tveir skuggalegir menn stóðu og voru að spjalla við nágranna minn. Ég var ekki lengi að leggja saman tvo og tvo og sá strax að þetta hlytu að vera vottar. Svo kom ég inn og sagði Rut að við ættum von á heimsókn von bráðar,... frá VOTTUM! "iiiiiiiiii, ýkt skemmtilegt!!! förum og tölum við þá, koddu með!!!" voru orð Rutar. Og já fyrr en varði stóðum við bæði í dyragættinni að spjalla við Morten og Prince. Og ó já, þeir eru að fara banka upp á næsta laugardag. Get ekki beðið...

á laugardaginn fengum við heimsókn... það kemur sko aldrei neinn í heimsókn. við urðum rosa spennt og stukkum niður. frábært... tveir danskir vottar jehóvar! jújú, við vildum ekki vera dónaleg og lentum á heilmiklu spjalli. ég náði aldrei almennilega hvað þeir vildu með þessari heimsókn, annað en að spjalla. þeir voru jú að segja að guð væri góður og að við ættum að lesa í bibluna. ég trúi á guð og að hann sé góður... ok... erum við þá ekki bara á sama bandi... og allir sáttir? ég nennti eiginlega ekki að ræða þetta við ókunnugt fólk... á útlensku, ég var líka á miðjum msn-fundi með skólahópnum mínum og hafði ekki tíma í þetta. en þeir gátu talað endalaust um allt og ekkert. eftir langt spjall spurðu þeir hvort þeir mættu koma aftur um næstu helgi og ræða frekar við okkur hvers vegna guð "leyfir" stríð og ætluðu þá líka að gefa okkur bók. við afþökkuðum pent, og nokkuð skýrt að við töldum, en ég er nokkuð viss um að við eigum eftir að fá heimsókn aftur næsta laugardag. man... hvernig losnar maður við svona fólk sem skilur ekki nei takk? þeir vilja náttúrulega bara vel... en hvað er það sem þeir vilja nákvæmlega? skil það ekki alveg. well... við verðum dónaleg þegar þeir koma næst ef þess þarf, nennum ekki að standa í þessu endalaust.

það er nú e-ð að klikka hjá tilkynningaskyldunni minni... gummi bara óléttur! görls görls görls. það er ekki verið að segja frá. kannski er ég að detta út úr öllu svona, verandi í danmörku og soleiðis, leiðinlegt. alla vega... gummi sigursteinn er óléttur og á að eiga 29. janúar. bjútífúl... til hamingju gummi og gangi þér sem allra allra best... ég samgleðst þér :-)

Jæja, þá er komið að því að ég hefji upp raust mína, eða já... slái á lyklaborðið. Rut benti mér nebblega á að kannski vilja ömmur og afar, sem eru bæ ðe vei einhverjir dyggustu aðdáendur síðu Rutar, heyra eitthvað í mér! Tja, eigum við ekki bara að segja að ég hafi verið svo gríðar upptekinn af því að læra að ég hef ekkert mátt vera að því að blogga,... hehehe. Það helsta og merkilegasta er að ég fór í fótbolta á föstudaginn í fyrsta skipti síðan í lok febrúar þegar ég sleit af mér löppina mjög eftirminnilega. Það gekk snuðrulaust fyrir sig og ég komst ósár frá leiknum og skoraði meira að segja mark og lagði upp tvö! Ekki slæmur árangur það! Jæja meira síðar.

rásta að pirrast... verð bara að segja að mér fannst vélbúnaðarverkefnið skemmtilegasta skilaverkefnið hingað til og kári kennari er algjört gull. ég er alltaf í hláturskasti hérna heima þegar ég hlusta á fyrirlestrana hans. hversu fyndið er það að líkja e-jum örgjörva við púðluhund á koffínóverdósi? já seisei. rökrásarteikningin mín er svo flott að hún er komin upp á vegg. man... við erum svo miklir lúðar.

ég held ég hafi fundið mann sem er matsárari en pabbi... stefán guðjónsson. hélt að það væri ekki hægt, en jújú stebbi hefur vinninginn.

við fórum út á lífið á föstudaginn... það var skiptinemapartí á ofurklúbbnum va va voom! hvað er málið með nafngiftina á þessum stað eiginlega? alla vega... þarna var aðgangseyririnn 50 DKR (það þykir mikið), og þegar maður hafðir borgað það samviskusamlega þá var manni skylt að geyma jakka og tösku í fatahenginu, sem kostaði 10 DKR, til viðbótar! hvað er málið með þetta fyrirkomulag eiginlega? alla vega... við hittum amager-strákana fljótlega eftir að við komum inn, en þeir voru allir mjög skrautlegir. stebbi jóns var alveg fyndinn... hann labbaði bara út um allt, en stoppaði reglulega og tók róbótann... hehehe... hversu fyndið er það. annars voru þeir bara að skoða stelpur og ég að boða þeim boðskapinn "ekki setja öll eggin í sömu körfuna". tónlistin var rosalega... léleg. já, það var e-r súrínami að spila now-geisladiska frá 1998. macarena og mambo nr. 5 heyrðist oftar en einu sinni, og það sorglega var, við alveg brjálaðan fögnuð. danir hlusta á svo vonda tónlist. hver vill koma með mér á gullfoss-og-geysis-djamm þegar ég kem heim? ekki það að þetta hafi verið alslæmt kvöld, við hittum t.d. vinkonu strákanna sem er frá litháen... hún heitir olía... hehehehehe. ég fékk hláturskast, fyndið að heita olía. hún var yfir sig ástfangin af stebba jóns, en hann tók bara róbótann fyrir hana... hehehehe. áður en við fórum heim þá stoppuðum við á select og fengum okkur pylsu að hætti þeirra dana... og það er annað mál... hvað er málið með þessar dönsku pylsur? mín var allverulega dijon-sinnep-uð => óæt. well well. en kvöldið var skemmtilegt... förum samt ábyggilega ekki aftur á va va voom!

eiki danski sendi mér þetta. mjög sniðugt.

ég fór út að skokka í morgun... já ég veit, rosa dugleg. maður verður bara að fara að passa sig, ég heyrði því nefnilega fleygt að bjór væri fitandi... hmmmm. alla vega, skokkið... ég fer niður að rosa stóru vatni, bagsværdsö held ég að það heiti, og skokka e-ð meðfram því. fyrst þarf maður að labba í gegnum mjög spúkí skóg... mjög svona hans-og-grétu-legur skógur og svo er maður eiginlega bara að skokka í honum á svona stíg, voða ævintýralegt. en þegar ég var að verða búin með túrinn minn þá sá ég allt í einu frosk!!! jájá, bara rétt fyrir framan mig! í hægðum sínum rabbit-aði hann bara yfir stíginn... ég skokkaði næstum því á hann! brá ekkert smá. var skíthrædd það sem eftir var, var viss um að næst myndi ég skokka á einn, sem væri ekki skemmtilegt, hætti skokkinu því fljótlega. en þá þurfti ég að labba aftur í gegnum skóginn til þess að komast til baka. um daginn þegar ég og stebbi löbbuðum þarna þá hljóp íkorni beint fyrir framan okkur... "helledusseda" segi ég nú bara... aðeins of mikið af væld-læf fyrir minn smekk, þenkjú verrí næs. alla vega... ég var orðin svo ímyndunarveik eftir næstum-froska-áreksturinn að ég var viss um að það væri allt krögt í íkornum þarna. sá fyrir mér að lenda í svona national-lapoons-christmas-vacation-dæmi þegar íkorninn stökk framan í chevy chase, sem mér þótti alveg endalaust fyndið þá, en ekkert svo mjög að lenda í. alla vega... ég komst heil heim, gaman að segja frá því (",) ekki það að ég sé e-ð hrædd við svona dýr, held það sé bara hræðsla við að fá þau á e-n hátt í andlitið... hehehe... soldið asnalegt ég veit, en það væri bara rosa leiðinlegt að fá svona dýr í andlitið. ég myndi a.m.k. fá taugaáfall. akkuru er ég samt að spá í soleiðis? well well...

úlf tók myndir í amagerpartíinu og hefur sett þær á netið... þær er hægt að skoða hér. skemmtileg skotin af ingó og kidda... hehehe... ég er ennþá að bíða eftir hreyfimyndunum, ha strákar.

stebbi fékk svo skemmtilega bók senda frá ömmu sinni. hún heitir "á íslendingaslóðum í kaupmannahöfn" og er eftir björn th. björnsson. hún er svo sniðug. ég veit núna t.d. allt um uppáhaldsgötuna mína köbmagergade... jei. er á leiðinni að verða algjör viskubrunnur um íslendingaslóðir kaupmannahafnar. herdís, þórhildur, ágústa og tóta, muniði þegar við keyrðum norður á mývatn og lærðum ýkt mikið? þetta er alveg soleiðis... bjútífúl! ég deili þessu með ykkur þegar ég kem heim, eða ennþá betra... bara þegar þið komið til mín til danmerkur (",)

fyrir þá sem vilja kannski e-n tímann hringja í okkur þá erum við komin með ný dönsk símanúmer.
rut +45 61704039
plebbi +45 61678323
annars hringir aldrei neinn í mig... nema kannski stibbi í mesta lagi. jú um daginn þá var ég með missed call úr e-ju númeri sem ég þekkti ekki. það var ekkert skrítið þar sem númerið var súrínamskt... eða e-ð álíka. var mjög svekkt að hafa ekki náð símtalinu, hefði þótt það mjög fyndið.
það var líka í síðustu viku sem kollegi-síminn okkar hringdi. ég fékk næstum hjartaáfall, vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið, ég veit ekki einu sinni númerið í þessum síma! þá var það kallinn niðri sem var að biðja mig að sækja tösku sem við fengum í pósti. svona er maður nú vinsæll og skemmtilegur, hrekkur næstum upp af ef síminn hringir því það gerist svo... oft. seisei.

við stebbi erum búin að vera eins og tvær eldingar um kaupmannahafnarborg síðustu daga. á föstudaginn lögðum við af stað frá lyngby á hjólunum okkar... við vissum ekki fyrr en við vorum komin alla leið niður á nörrebro. já, ef ég gæti bara sýnt ykkur fjarlægðina... á ágætiskorti ca. 18 cm... það er a.m.k. rosa langt. við nörrebro stoppuðum við og opnuðum einn öl... sorrí... ég er farin að fá skammir úr ýmsum áttum vegna þessa öltals míns. pabbi hringdi í mig í gær og var að spyrja... hvurslags hvurslags. alla vega, svo fórum við niður í bæ og enduðum svo á amager á hjá hagfræðistrákunum. við hjóluðum sem sagt frá lyngby og e-t lengst á amager. á góðu korti alveg ca. 29 cm! ég er að segja það... ýkt dugleg! endaði svo með því að við tókum lestina heim... þetta var fínt á einum degi.
við tókum laugardaginn snemma og skunduðum niður á rådhuspladsen um hádegi, stebbi fór í bolta með jóni, kidda og stebba jóns, og ég tók rúntinn, þennan vanalega, h&m, zara og meira h&m. sá m.a.s. eddu björgvins, hún er sem sagt hér í danmörku þessa dagana.
svo hjóluðum við stebbi í christianiu... þvílík vonbrigði!!! þegar ég var yngri horfði ég á hárið u.þ.b. 113 sinnum, var alveg búin að sjá fyrir mér settið úr hárinu þarna inni... en neeeeiiiiiiii. þarna var bara subbulegt, rusl, allt út í veggjakroti og unglingar að selja hass. fann enga hippa, sá engin blóm eða písmerki. vá hvað ég var e-ð alveg að misskilja þetta christianiu-dæmi. ég varð sem sagt fyrir miklum vonbrigðum með þetta.
alla vega... amager-strákarnir buðu okkur svo í mexíkóskt og... gos. tókum svo lestina heim.
þar sem hnakkurinn á hjólinu mínu er ekki gerður til þess að sitja á, þá er ég komin með allrosalegt rasssæri að það hálfa væri nóg. ég hét því þegar ég lagði hjólinu mínu í gærkvöldi að ég skyldi ekkert hjóla, hvorki í dag, né hinn, né hinn, né hinn, né hinn... þetta yrði bara að fá að jafna sig. stebbi plataði mig svo til þess að hjóla með sér í bakaríið í dag... en ég skal ekkert hjóla á morgun!

smá follow-up af honum jörgen vini okkar. stebbi fékk bréf frá honum um daginn þar sem hann svaraði hjólapóstinum hans... í annað skiptið... "I am at home kl -2 to 9 afternun". jújú frá -2 to 9 afternun... maðurinn hættir ekki að kæta okkur. bjútífúl!

amager-strákarnir, ingó, stebbi, kiddi og jón eggert, héldu matarboð fyrir vini og vandamenn á laugardaginn. í matinn var pizza a la ingó, hann býr botninn sko til sjálfur og allt (hehehe), ýkt góð, í drykkinn var bjór, hvítt, rautt, og bara allt held ég, líka ýkt gott. fyrir utan gestgjafana voru þarna ég, stebbi, addi (e-r sem ég þekki ekki svo mjög), ulf (sem ég þekki heldur ekki svo mjög), guðrún (verkfræðiskiptinemi í DTU) og íris (lyfjafræðiskiptinemi í e-jum pharma-skóla), hafnfirðingur eins og ég. þarna lentum við á rosa skralli og miklu tjútti, sumir meira en aðrir, en 2 dauðsföll áttu sér stað. verst að ég gleymdi myndavélinni minni hjá strákunum og annað dauðsfallið hyggst eyða öllum sönnunargögnum (hint hint jón eggert...).
eftir mikið tjútt á amager fórum við í byen, hittum fullt af fólki, þar á meðal sam og mike (dtu-skiptinema). það var mjög erfitt að draga stibba heim, hann og strákarnir vildu nebblega ólmir fara með leðurhúfurnar sínar á stað sem heitir the cock-pit... grunar að það sé alveg þrælsnúinn bar... hmmmm.
get ekki beðið eftir næsta amager-partíi.

það er svo margt yndislegt við danmörk...
bjórinn, góða veðrið, hjólin okkar, danskan...
... og það að drowning með backstreet boys er ennþá mjög vinsælt.
hehehehe.

meira af jörgen:
védís snillingur er svo sjúk í hann að hún hefur skrifað í gestabókina á heimasíðunni hans... mjög fyndið... áfram védís. hún er ein af tveimur sem hafa skrifað þar, hinn aðilinn er jörgen sjálfur... ææææhhhhjjjj. því eiga allir að fara og skrifa, gleðja kallinn soldið (",) það finnst mér a.m.k.

stefán komst ómeiddur heiman frá jörgen vini okkar... og með tvö hjól, jájá. hann dílaði við hann og keypti tvö stykki á 900 danskar krónur, kjarakaup. ég átti eiginlega ekki til orð þegar ég hitti stebba alveg skælbrosandi með nýju hjólin... hann var svo ánægður. aldrei á ævinni... nei... aldrei á ævinni hef ég séð eins ljót hjól og þau sem hann keypti... ég vissi ekki að það væru framleidd svona ljót hjól. ég var í hláturskasti, manóman. stebba hjól er svo ógislega illa grænt, rosa mjótt með teipuðu stýri, mitt er skær skær skær bleikt, en samt svona ýkt upplitað sum staðar, mjöööööög ljótt litað, og ýkt mjótt. ég ætlaði ekki að hætta að hlægja. "keyptiru það ljótasta sem hann átti!?!" svo fórum við og keyptum lása og fram- og afturluktir (næstum jafndýr og hjólin sjálf), og hjóluðum svo af stað heim. það ætlaði ég ekki að geta þar sem hjólið mitt var svo rosa mjótt og ljótt að ég ætlaði ekki að geta haldið jafnvægi, hló alla leiðina. en ég hef eignast hjól... jei... það er ljótast í heimi... en jei... nú get ég hjólað alveg fullt. við erum að spá í að hóa í hann kidda og bjóða honum í hjólatúr... hann keypti sér nebblega mjög ljótt og mjótt hjól á lögguuppboði um daginn. það er mjög gult og blátt, gengur undir nafninu svíahjólið. við yrðum rosalegt hjólagengi mar!

ég hefði viljað fara með stebba heim til þessa jörgens mand-ho, ég hefði ábyggilega verið í hláturskasti. fréttir: það var kvenmaður inni hjá honum! þ.a þið sem voruð e-ð að spá þá held ég að kallin sé barasta genginn út, já seisei. heimiliði hans var víst mjög fyndið... og garðurinn líka, allt fullt af hjóladrasli alls staðar, hann gerir víst ekkert annað en að kaupa draslhjól og gera við þau. garðurinn hans var því ekki svo fallegur eins og hann laug... já laug... á heimasíðunni sinni, og þessi tómataræktun... bara pickuplína held ég. en það sem mér þótti alveg langsamlega fyndnast í lýsingunni hans stebba var að hann geymdi verkfæri í eldhúsofninum! heheheheh... ýkt fyndið. "hmmmm... hvar á ég að geyma þennan skiptilykil? í ofninum auðvitað!" heheheheheheh... ég var í hláturskasti. hver geymir verkfæri í ofninum sínum? konan var e-ð að vesenast í eldhúsinu og ofnaði ofninn. þar tók hún bara út skrúfjárn, bor, hamar og e-ð alveg endalaust... hehehehehe.
jörgen kallinn... ha.
en ég ætla að reyna að setja inn mynd af okkur á hjólunum sem fyrst :-)

stebbi fór að hitta "mand ho"-ið... hehehe... ætlaði að athuga hvort hann ætti e-r góð hjól til sölu. ef hann verður ekki búin að hringja eða senda sms klukkan 6 í dag á ég að hringja á lögregluna... hehehehehe.

hildur og ýmir búin að breyta síðunni sinni, rosa flott. sé að það eiga fleiri í þvottavandræðum en ég...

algjör snilld! stebbi sá auglýsingu í skólanum frá e-jum dönskum jörgen þar sem hann var að auglýsa hjól til sölu. þar sem við erum að kanna hjólakaup þá sendi stebbi honum póst á ensku þar sem hann spurði um þessa hjólasölu og heimilisfangið til að koma og skoða. svarið kom svo í dag: "JYS I AM MAND HO HAVE BIKES" og heimilisfang og sími undir.... hehehehe. við erum búin að vera í hláturskasti yfir þessum "mand ho" í allan dag. hversu lesblindur getur einn maður verið! þetta er alveg búið að bjarga annars leiðinlegum reikniritaskilaverkefnisdegi. við föttuðum svo ekki fyrr en áðan að neðst í bréfinu hans er slóð á heimasíðuna hans, sem við að sjálfsögðu þurftum að skoða... menómen. fyrir utan það að þetta er mjöööög svööööl síða... þá er þetta svona einkamálaauglýsingarsíða... hann er sem sagt að leita að konu... mjög despretlí. einn besti frasinn á síðunni er "I A MAND IS LOOKING A WOMEN,AND JOU LIKE ROMANTIC&CAN COOK,HAVE A GOOD HEART"... aaaahahaaaahaaa... við fengum eilífðarhláturskast... hver fellur ekki fyrir svona? endilega skoða heimasíðuna hans hér og hér, og sendið honum línu ef þið verðið sjúk í hann... hehehehehe...
kannski erum við ýkt vond og maðurinn búinn að vera hikstandi í allan dag... en vá...

fyrsti áreksturinn í sambúðinni...
erum að fara að elda tómatsúpu í kvöldmatinn. mamma mín gerir bestu tómatsúpu í heimi og með henni eru alltaf harðsoðin egg. mamma hans stebba setur víst alltaf pastaskrúfur út í... engin egg. hmmmm...
en við ætlum bara að hafa bæði, egg og pasta... allir sáttir (",)

fyrir þá sem lásu leiðinlegu þvottasöguna mína og voru farnir að hafa áhyggjur af þvottamálum okkar stebba (ég veit að mamma var farin að kanna flugfargjöld til danmerkur...), þá get ég stolt sagt frá því að ég henti áðan í tvær þvottavélar, dökka og ljósa, og svo öllu í þurrkara. núna, aðeins stuttu síðar, sit ég og er að "læra" (#"&%##!"&) með allan þvottinn hreinan, þurran og samanbrotinn inni í skáp :-) við kortemaskinen erum orðnar læk ððiss...

þá er það byrjað... ég og stebbi fórum í dag og keyptum okkur skó. fyrst ég er fallin í svaðið, dreg ég hann bara með mér. við erum bara að reyna að tapa ekki kúlinu hér í veldi dana. neinei... þetta var liður í því að fagna árs ammæli okkar. ég fékkk skó... hann fékk skó... ég hefði ekki getað ímyndað mér betri leið til þess að fagna... heheheh (",) við erum rosa pæjur í þeim hehehe, aðallega stebbi pæja... fórum líka á laugardaginn rosa grand út að borða á ítalskan stað, fengum okkur forrétt sem var mjög skrítinn... súr paprika, ótyggjanlegt kálfakjöt, svínakjöt í frystihússósu og e-ð með sogskálum. ég hugsaði mikið til pabba, honum hefði ábyggilega þótt þetta ýkt gott, en ég ætlaði sko ekki að borða e-ð með sogskálum! svo fengum við okkur geðveika pizzu og hvítvín, og kaffi í eftirrétt. sátum þarna alveg heillengi... þangað til við rúlluðum út... vorum orðin svo spekuð. fórum svo á nýja uppáhaldsstaðinn okkar, zoo-bar, og hlustuðum á nýja uppáhaldsplötusnúðinn okkar, boom boom... hann var sko mjööög feitur, alveg frábær. við ætlum að gerast grúppíur hjá honum... erum alveg 100% sjúk í hann.
takk fyrir mig, elsku stebbi... þú ert yndislegur (",)