jæja... komin heim... heil á húfi, eftir aðeins... já aðeins 15 tíma rútuferð. 6 klukkutímum sneggri heldur en á leiðinni til prag. gott að vera komin aftur á íslenskt lyklaborð.
við skoðuðum allt sem við mögulega gátum á þessum stutta tíma sem við höfðum... það var svo mikið að sjá. við teljum okkur hafa skoðað öll merkustu mannvirkin í miðbæ prag. þar má helst nefna klukkuna með lærisveinunum á gamla torgi, prag kastala, þjóðmynjasafnið og karlsbrúna sem var í mestu uppáhaldi hjá okkur. rosalega skemmtilegt að labba þar, bæði um dag og kvöld. hljómar kannski ekki mjög spennandi að labba yfir brú... en það var alveg magnað! skoðuðum mucha safnið, en alphonse mucha var upphafsmaður art nouveau og teiknaði og málaði rosalega mikið af fallegum myndum, aðallega af konum. skemmtum okkur mjööööög vel þar og keyptum plaggöt og nælur í mucha-búðinni... sannir túrhestar þar á ferð. við skoðuðum líka franz kafka safnið, en okkur þótti ekkert mjög mikið til þess koma... ágætt samt. svo skoðuðum við líka digital myndavélar... endaði með því að við keyptum eina slíka, jei! nú fara sko að koma myndir af okkur stebba í útlöndum... hehehe.
verðlagið þarna er alveg hlægilegt, vorum alltaf úti að borða fyrir skid og ingen ting. tékkneski bjórinn var víst fínn... annars finnst mér allur bjór eins :-S smökkuðum besta ís heims, merkilegt að hann skuli finnast í prag.
eins og prag er yndislega falleg borg þá er hún gegnsósa af túristum, eini iðnaðurinn sem þrífst í gamla bænum eru veitingastaðir og sorpmynjagripabúðir sem selja allar sama draslið... babúskur, kristalsdót, falsaða fótboltaboli, ljótustu húfur heims og prag-stuttermaboli. tékkarnir beittu ýmsum sölutrixum... stebbi lenti tvisvar sinnum í sama óða sölumanninum sem öskraði í sífellu á eftir honum "you sweden?" eins og það virki e-ð!
það er líkt og að í tékklandi hafa ekki verið prentuð dagatöl eftir 1983, alla vega bera klæðnaðurinn og tónlistarsmekkurinn þess merki... herðapúðar og eiparar eru í hávegum hafðir. að vísu er tónlistin aðeins öpp-tú-deit, en það er aðeins af hinu verra... shakira og europop er innnnn. undir lokin fórum við reyndar að heyra skemmtilega tónlist eins og "dancing on the ceiling" með lionel ritchie og fleiri eitís-smelli.
fórum reyndar einu sinni og hlustuðum á góða tónlist. stebbi var að kenna mér að hlusta á jazz og fórum við því á jazzklúbbinn reduta og hlustuðum þar á "bohemian big band". okkur þótti það mjög skemmtilegt og var ég mest skotin í trommaranum. eins og e-rjir gætu kannski giskað á, þá var það vegna þess að hann var langelstur og langgráhærðastur... ýkt sætur! hann var a.m.k. sjötugur en langmesti stuðboltinn í bandinu. á þessum merka klúbbi, árið 1993, tróð bill clinton einmitt upp með forseta tékklands, bill á saxafóninn og tékklandsforseti á trompet. þar drukkum við líka versta hvítvín heims... en það er leiðinleg saga.
eins og það var yndislegt að vera í prag, þá fannst okkur líka alveg yndislegt að koma "heim" til danmerkur... heim í rúmið okkar og stóru sængina. ég var líka farin að sakna tölvunnar minnar.
við erum orðnir svo miklir heimsborgarar!!!