Jæja, þá er komið að því að ég hefji upp raust mína, eða já... slái á lyklaborðið. Rut benti mér nebblega á að kannski vilja ömmur og afar, sem eru bæ ðe vei einhverjir dyggustu aðdáendur síðu Rutar, heyra eitthvað í mér! Tja, eigum við ekki bara að segja að ég hafi verið svo gríðar upptekinn af því að læra að ég hef ekkert mátt vera að því að blogga,... hehehe. Það helsta og merkilegasta er að ég fór í fótbolta á föstudaginn í fyrsta skipti síðan í lok febrúar þegar ég sleit af mér löppina mjög eftirminnilega. Það gekk snuðrulaust fyrir sig og ég komst ósár frá leiknum og skoraði meira að segja mark og lagði upp tvö! Ekki slæmur árangur það! Jæja meira síðar.